ആ ചണ്ഡേശ്വര ക്ഷേത്രത്തില്‍ സൂര്യന്‍ കാഴചപ്പാടില്‍ മറയും നേരം വരേക്കു താങ്കള്‍ കാത്തിരുന്നു കൊള്ളേണ്ടതാണു. അങ്ങിനെ ചെയ്താല്‍ ത്രിശൂല ധരനുള്ള സന്ധ്യാര്‍ച്ചനയില്‍, താങ്കളുടെ ഇടി നാദം കൊണ്ടുള്ള പെരുമ്പറമേളം കൊട്ടി പൂര്‍ണ്ണമായ ഫലം നേടാം. അവിടെ കാല്‍ വെപ്പുകളില്‍ അരഞ്ഞാണ്‍ കിലുങ്ങിക്കൊണ്ടും രത്നം പതിച്ചു മിന്നുന്ന ചന്തത്തില്‍ വീശുന്ന ചാമരങ്ങളാല്‍ കൈകഴച്ചു കൊണ്ടും ഉള്ള വേശ്യമാര്‍, താങ്കളില്‍ നിന്നു നഖക്ഷതം പോലെ രസം പിടിപ്പിക്കുന്ന പുതുമഴച്ചാറലേല്‍ക്കുമ്പോള്‍, വണ്ടിന്‍ നിര പോലെ നീണ്ട കടാക്ഷങ്ങളെ താങ്കളുടെ മേല്‍ ചാര്‍ത്തി തരും. അവിടെ, പശുപതിക്കു ഈറന്‍ ആനത്തുകില്‍ വേണമെന്നുള്ള ഇച്ചയെ നിറവേറ്റിക്കൊടുക്കുക.

താങ്കള്‍ തൂകുന്ന മഴയേറ്റു നെടുവീര്‍പ്പിടുന്ന മണ്ണിന്‍റെ ഗന്ധം കൊണ്ടു ആസ്വാദ്യവും, ആനകളാല്‍ തുമ്പിക്കകത്തെ ഇരമ്പം കൊണ്ടു ഇമ്പം തോന്നുമാറും ഉള്ളതായ ഒരു തണുത്ത കാറ്റു, ദേവഗിരിയുടെ നേര്‍ക്കു പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന താങ്കളുടെ കീഴെ വീശിക്കൊണ്ടിരിക്കും. അവിടെ നിത്യാധിവാസമുള്ള സ്കന്ധനെ, താങ്കള്‍ നനഞ്ഞ പൂക്കളെകൊണ്ടു നീരാടിക്കണം. ആ സ്കന്ധമയൂരത്തെ, കനത്ത ഇടിയൊലികള്‍ കൊണ്ടു നൃത്തം വെപ്പിക്കണം.

അളകയിലെ, വാനോടുരുമ്മുന്ന മാളികകള്‍ അതിന്‍റെ വിശേഷങള്‍ കൊണ്ടു ഉയര്‍ച്ചയുള്ള താങ്കളോടു കിടപിടിക്കുന്നതായി തോന്നാം. മിന്നലിനൊപ്പം ഓമല്‍പ്പെണ്കൊടിമാരുള്ളതു കൊണ്ടും, മഴവില്ലിനൊപ്പം ചിത്രങ്ങളുള്ളതു കൊണ്ടും, കൊഴുത്ത മഴയിടിക്കൊപ്പം സംഗീതത്തിനായി മുരവം കൊട്ടുന്നതു കൊണ്ടും, ഉള്‍നീരിനൊപ്പം മണിമയനിലങ്ങളുള്ളതു കൊണ്ടും താങ്കളോടു കിടപിടിക്കും എന്നു സാരം. അവിടെ സ്ത്രീകള്‍ക്കു, കൈയ്യില്‍ കളിത്താമര പൂവുണ്ടു, കുറുനിരകള്‍ ഇളം മുല്ലപ്പൂ കൊരുത്തവയാണു.ചെവിയില്‍ നല്ല നെന്മേനി വാകപ്പൂവുണ്ടു. സീമന്തത്തില്‍ താങ്കളുടെ സമാഗമത്തിലുണ്ടാവുന്ന കടമ്പിന്‍ പൂവുമുണ്ടു.

അവിടെ നടുക്കായി , മൂപ്പെത്താത്ത മുളയുടെ നിറമുള്ള മരതകമണികള്‍ കൊണ്ടു അടിത്തറ കെട്ടി സ്ഫടികപ്പലകയോടു കൂടിയ ഒരു പൊന്‍ ഫലകമുണ്ടു. അതിന്മേല്‍ വൈകുന്നേരം, നിങ്ങളുടെ സുഹൃത്തായ മയില്‍, എന്‍റെ പ്രിയതമയാല്‍ തപ്പണി കൊട്ടി നൃത്തം വയ്ക്കാറുണ്ടു.. നല്ലവനായ അല്ലയോ മേഘമേ ! ഇന്നു ഞാനില്ലാത്തതു കൊണ്ടു തീര്‍ച്ചയായും നിറം കെട്ടിരിക്കുന്ന ആ ഭവനത്തെ; മനസ്സില്‍ കരുതിയ ഈ ലക്ഷണങ്ങളെ കൊണ്ടും വാതിലിന്‍റെ ഇരുവശത്തും രൂപമെഴുതിയിട്ടുള്ള ശംഖ പദ്മങ്ങളെ നോക്കിയും തിരിച്ചറിയാം.

നിന്‍റെ ഉടലിനെ ഞാവല്‍ വള്ളികളിലും, നോട്ടത്തെ പേടിച്ച പേടമാന്‍ മിഴിയിലും, കപോല കാന്തിയെ ചന്ദ്രനിലും, പുരികക്കളികളെ ആറ്റിലെ ചിറ്റോളങ്ങളിലും ഞാന്‍ ഉത്പ്രേക്ഷിച്ചെങ്കിലും അവയില്‍ നിന്‍റെ സാദൃശ്യം ഒത്തു ചേര്‍ന്നു കണ്ടില്ല. പാറപ്പുറത്തു ധാതുച്ചായങള്‍ കൊണ്ടു നിന്നെ പ്രണയകുപിതയായി എഴുതിയിട്ടു എന്നെ നിന്‍റെ കാല്‍ക്കല്‍ വീണ നിലയില്‍ എഴുതാന്‍ വിചാരിക്കുമ്പൊഴേക്കു ഊറിയൂറി വരുന്ന കണ്ണുനീരുകളെ കൊണ്ടു എന്‍റെ കാഴ്ച്ച മൂടിപ്പൊകുന്നു. ക്രൂരനായ വിധി അവിടെയും നാം ഒത്തു ചേരുന്നതു പൊറുക്കുന്നില്ല. വല്ലപ്പോഴുമുണ്ടാകുന്ന സ്വപ്നകാഴ്ച്ചകളില്‍ എന്‍റെ കൈയ്യില്‍ക്കിട്ടിയ നിന്നെ ഇറുകെപ്പുല്‍കുവാന്‍ വേണ്ടി ആകാശത്തിലെക്കു കയ്യും നീട്ടി കിടക്കുന്ന എന്നെ നോക്കിക്കാണുന്ന വനദേവതമാരുടെ, മുത്തുമണിയോളം പോന്ന കണ്ണുനീര്‍ത്തുള്ളികള്‍ തെരു തെരെ വൃക്ഷങ്ങളുടെ തളിരുകളില്‍ ഇറ്റുവീഴാതിരിക്കുന്നില്ല.